Przez całe życie często spotykamy się z różnymi chorobami. Niektóre z nich są niebezpieczne i wymagają natychmiastowego leczenia. Są też takie, które wydają się nie powodować większych szkód dla zdrowia, a czasami żyjemy z nimi latami, nie podejmując żadnych działań, aby pozbyć się choroby. Choroby te obejmują grzybicę skóry stóp i grzybicę paznokci u nóg.
Rzeczywiście nie można ich nazwać śmiertelnymi. Trzeba jednak z nimi walczyć, bo po pierwsze powoli „podważają” układ odpornościowy, niszcząc system obronny organizmu, a po drugie nie wyglądają estetycznie, co powoduje u zakażonej osoby całe kompleksy. Jak rozpoznać grzybicę stóp? Przyjrzyjmy się głównym objawom grzyba stóp.
Grzybica skóry stóp: jak może się objawiać
Pierwsze oznaki grzyba, który „osiadł” na stopach, mogą czasami pozostać niezauważone przez długi czas, szczególnie jeśli dana osoba ma dość silny układ odpornościowy, a organizm przez pewien czas próbuje samodzielnie poradzić sobie z inwazją „obcego”. Objawy grzybicy stóp obejmują:
- zaczerwienienie skóry, swędzenie;
- pęcherze lub pęcherze na stopach;
- popękane pięty, które długo się goją.
Najczęściej pierwsze objawy objawiają się następująco: skóra między palcami zaczyna swędzić, pojawiają się pryszcze, a skóra staje się czerwona. Osoba doświadcza silnego swędzenia, które nasila się w nocy. Żadne kremy ani kąpiele z ziołami leczniczymi nie pomogą uporać się z problemem. Niepokoi mnie silne łuszczenie się skóry.
Czasami grzyb „atakuje” od pięt. W takim przypadku pęknięć na piętach nie można wyleczyć środkami ludowymi ani środkami farmaceutycznymi. Jeśli spotkasz się z tym problemem, wiedz, że są to oznaki infekcji grzybiczej, a nie tylko skutek drapania czy lekkiego zapalenia po np. pocieraniu stóp niewygodnymi butami.
Grzybica paznokci wymaga obowiązkowego leczenia. Nosiciel choroby nie tylko naraża się na ryzyko zarażenia się dodatkową infekcją, która z łatwością może przeniknąć przez uszkodzoną skórę, ale w dodatku staje się nosicielem choroby. Nierzadko objawy grzybicy stóp obserwuje się u dosłownie wszystkich członków rodziny mieszkających razem.
Nie należy ignorować objawów grzybicy stóp. Jednak nie zawsze możliwe jest samodzielne rozpoznanie choroby, zwłaszcza gdy dopiero zaczyna się swędzenie i inne nieprzyjemne objawy. Dlatego też, jeśli pojawią się podejrzane objawy, należy skonsultować się z dermatologiem. Wie, jak rozpoznać grzybicę stóp i jakie metody zastosować, aby z nią walczyć.
Jak rozpoznać i co robić
Wiemy już więc, jakie są objawy grzybicy stóp i teraz przyjrzymy się sobie dokładnie, zwłaszcza po częstych wizytach na basenach czy w saunach.
Istnieje inny rodzaj choroby, który niestety nie od razu przyciąga uwagę ofiary. To jest grzyb paznokci.
Czasami grzyb stóp przenosi się na płytkę paznokcia i zarówno skóra, jak i paznokieć wymagają natychmiastowego leczenia. Ale zdarza się, że dana osoba obserwuje tylko uszkodzenie paznokcia, podczas gdy skóra pozostaje czysta. Jak zaczyna się grzyb paznokci?
Decydując się na kąpiel stóp, możesz zauważyć niewielką zmianę koloru płytki paznokcia. Najczęściej na początku dotknięty jest tylko 1 paznokieć - ten znajdujący się na kciuku. Paznokieć wygląda na pożółkły i matowy. Zwykle kolor paznokcia jest różowawy, płytka jest dość cienka, ale nie ma zwiększonej kruchości ani łamliwości. Jeśli grzyb „odwiedzi” Cię, paznokieć:
- zmienia kolor na żółty (zwykle od krawędzi);
- znacznie gęstnieje;
- Na talerzu są dziwne plamy.
Dokładnie zbadaj sąsiednie palce: czy są tam podobne zmiany? Jak grzyb wygląda na początku? Jeśli nie występuje współistniejąca choroba skóry stóp, może ona przez długi czas pozostać jedynie defektem kosmetycznym: nie występuje swędzenie ani ból, nie występuje dyskomfort. W takim przypadku osoba nie zwraca uwagi na objawy, myśląc, że po prostu uszkodziła paznokieć nosząc na przykład zbyt wąskie buty. Po czym poznajesz, że to grzyb?
Nie będziesz w stanie samodzielnie określić choroby ze 100% dokładnością. Co więcej, nawet lekarz nie potrzebuje badania wzrokowego, aby postawić diagnozę. Jeśli podejrzewa grzybiczy charakter choroby, skieruje pacjenta na badania. Płytka paznokcia zostanie zeskrobana – tylko w ten sposób można wykryć obecność grzyba chorobotwórczego.
Objawy grzybicy stóp to stopniowe pogarszanie się sytuacji: bez leczenia dotknięty paznokieć zaczyna się coraz bardziej zmieniać. Żółknięcie obejmuje coraz większe obszary. Wtedy możesz zobaczyć:
- zapalenie skóry w pobliżu paznokci;
- dalsza zmiana koloru - na zielonkawy, szary, a nawet czarny;
- zwiększona kruchość i kruchość.
Mimo że paznokieć staje się bardzo gruby i trudny do przycięcia nożyczkami, kruszy się. Małe kawałki mogą się odłamać.
Jeśli nadal będziesz udawać, że nic się nie dzieje, grzyb może „przenieść się” na sąsiednie palce. Dodatkowo pojawienie się ostrych krawędzi na skutek okresowego odłamywania się kawałków paznokcia prowadzi do powikłania zwanego „wrastającym paznokciem”. Ostra krawędź wcina się i stopniowo wrasta w fałd skóry z boku, powodując cierpienie podczas chodzenia. Skóra staje się czerwona i zapalona.
Z biegiem czasu paznokcie stają się grubsze i zmieniają kolor. Osoba odczuwa znaczny dyskomfort z powodu niemożności odwiedzenia basenu i noszenia otwartych butów w lecie.
Jak można się zarazić?
Jeśli zauważysz u siebie podejrzane objawy, pamiętaj, czy ostatnio byłeś w saunie lub łaźni. Grzyb „uwielbia” ciepłe, wilgotne środowisko - bardzo wygodnie jest mu się tam rozmnażać.
Być może przymierzałeś w sklepie buty bez „śladów” lub nie tak dawno temu znajoma dała Ci sandały, które nosiła, ale potem kupiła nowe? A może często zamieniasz się w domu kapciami z domownikami?
Każdy z tych przypadków może wywołać infekcję. Wystarczy mikroskopijne pęknięcie lub rana, aby zarodniki grzybów przedostały się przez skórę lub paznokieć. Jednocześnie ten, który „zadał” ci chorobę, może nawet nie podejrzewać, że jest jej nosicielem: jeśli ma silny układ odpornościowy, grzyb nie będzie mu przeszkadzał.
Jeśli podejrzewasz, że zaraziłeś się grzybem, pierwszą rzeczą, którą powinieneś zrobić, to udać się do dermatologa. Nie należy samoleczyć: po pierwsze, istnieją różne patogeny wrażliwe na różne leki. Po drugie, być może nie jest to wcale grzyb, ale inna choroba. W obu przypadkach samoleczenie może albo nie dać rezultatów, albo „wprowadzić” chorobę głębiej i wtedy trudno będzie sobie z nią poradzić.
Jest to szczególnie prawdziwe w przypadku grzyba paznokci. Czasami zmiany dystroficzne w płytce paznokcia, które mogą pojawić się na skutek noszenia obcisłych butów powodujących deformację paznokcia, można pomylić z grzybicą. Inną przyczyną zmian niezwiązanych z infekcją grzybiczą jest choroba żył, która powoduje pogorszenie ukrwienia. W efekcie paznokieć staje się łamliwy, zmienia kolor i osoba wierząc, że została zakażona, rozpoczyna intensywną kurację żelami i lakierami. Oczywiście takie „leczenie” będzie nieskuteczne.
Co zrobić w przypadku podejrzenia grzyba
Jeśli pojawią się podejrzane objawy, nie należy biegać do apteki po lekarstwa, lecz udać się do lekarza i poddać się badaniom. Do czasu ustalenia przyczyn należy zachować szczególną ostrożność, aby nie stać się źródłem zakażenia dla innych: odmówić wizyty na basenie lub saunie, nie nosić cudzych butów.
Jeśli zostanie zdiagnozowany grzyb chorobotwórczy, będziesz musiał przejść leczenie. Jeśli skóra jest dotknięta, zajmie to około miesiąca lub dwóch; w przypadku problemów z płytkami paznokci może to potrwać nawet rok. Jeżeli choroba jest już dostatecznie zaawansowana, może zaistnieć konieczność stosowania leków przeciwgrzybiczych wewnętrznie oraz środków zewnętrznych.
Uważaj na siebie: każdą chorobę najłatwiej wyleczyć na początkowym etapie. Dotyczy to również infekcji grzybiczych. Bądź zdrowy!